2014/11/01

සුභ උපන්දිනයක්!

ආදරණීය අනූෂි, අවුරුදු තුනක් යනු දිගු කාලයක්ද කුඩා කාලයක්ද යන්න නිර්ණය කිරීමට මට නොතේරේ. මතකය පුදුමාකාරය. ඇතැම් විට අද ඊයේ මෙන් හැඟේ. ඇතැම් විට ජීවිත කාලයක් තරම් ඈතය. ඇතැම් විට ඔබ හදවතට සමීපය. ඇතැම් විට බොහෝ ඈතය. සිත දුකින් බරවේ.
ආදරණීය අනූෂි, ඔබ නික්ම ගිය විගස එළැඹි කාලයේදී ඔබේ රුව සිත්හි මවාගැනීම මට දුෂ්කර විය. ඔබේ මුහුණ අමතක වී යනු ඇතැයි මම බිය වීමි. නමුත් ඇතැම් රාත්‍රීන් වල නින්දට යන විටත්, ඇතැම් උදෑසනයන්හි අවදි වන විටත්, රවුම් කණ්ණාඩි පැළඳි සිනාවෙන් එලිය වූ ඔබේ පිරුණු මුහුණ මට සිහිපත් වේ.
ආදරණීය අනූෂි, බොහෝ කාලයක් ගෙවී ගිය පසු කවදා හෝ මට ඔබ මුණගැසේවි යැයි මට සිතේ. දෙනෝදහක් දෙනා ගැවසෙන මුත් පාළුවෙන් පිරී ගිය වීදියක මා ඇවිද යන විට, ඔබ මොහොතක් සිනාසී මා පසුකර ඇදෙනු ඇත. ආපසු හැරී බැලුවත් මට ඔබ සොයාගැනීමට මට නොහැකි වනු ඇත. පෙර සිදු වූ ලෙසම.
ආදරණීය අනූෂි, මට අද ඔබ දකින්නට ලැබුණා නම්, ඔබට අවුරුදු දහනවයකි. මා සිතේ ඇඳී ඇති ඔබේ රුවට වඩා ඔබ උස් වී, කෙට්ටු වී, දිගු කොණ්ඩයක් ඇතිව සිටිනු ඇතැයි මට සිතේ. එනමුත් ඔබ රවුම් කණ්ණාඩි පැළඳ, හිස පසෙකට ඇල කොට සුපුරුදු සිනාවම නඟනු ඇත.
ආදරණීය අනූෂි, ඔබට සුභ උපන්දිනයක්!

No comments:

Post a Comment